Oczyszczalnia ścieków Mirków

Oczyszczalnia ścieków Mirków

Zakład Usług Komunalnych Sp. z o.o. zajmuje się eksploatacją dwóch gminnych oczyszczalni ścieków komunalnych – w Mirkowie i w Borowej.

Oczyszczalnia ścieków w Mirkowie jest komunalną oczyszczalnią mechaniczno – biologiczną z chemicznym wspomaganiem usuwania fosforu. Zlokalizowana jest przy ulicy Bławatnej 1A w miejscowości Mirków. Obiekt położony jest na działkach nr 11/1 i 12/2, obręb Mirków i zajmuje powierzchnię około 1 ha. Najbliższa zabudowa oddalona jest o około 250 m od granic oczyszczalni. Siecią kanalizacyjną dopływają tu ścieki z Długołęki, Domaszczyna, Kamienia, Kiełczowa, Mirkowa, Piecowic, Szczodrego, Wilczyc oraz z Pruszowic z osiedla przy ul. Trzebnickiej. Ponadto oczyszczalnia wyposażona jest w stację zlewną ścieków dowożonych, do której taborem asenizacyjnym dowożone są ścieki ze zbiorników bezodpływowych.

Przez oczyszczalnię w Mirkowie dziennie przepływa obecnie średnio około 2300 m3/d. Roczny przepływ oscyluje w okolicach 860 000 m3. Ścieki oczyszczone trafiają kolektorem odpływowym do odbiornika, którym jest rzeka Topór.

Parametry, jakie spełniać musi ściek oczyszczony wypływający z obiektu, zostały ściśle określone w Decyzji Nr 471/2016 wydanej przez Starostę Powiatu Wrocławskiego dnia 10 sierpnia 2016 r. Stanowi ona pozwolenie wodno-prawne na szczególne korzystanie z wód, tj.: “na wprowadzanie istniejącym wylotem do rowu melioracyjnego R-T (487/3 i 487/4 obręb Długołęka), mającego ujście do rzeki Topór ścieków komunalnych z terenu gminy Długołęka, w ilości:

Qśrd = 2834,0 m3/d
Qmax d = 3700,0  m3/d
Qmaxh = 280,0  m3/h
Qmax a = 1 034 410,0  m3/a

oczyszczonych w mechaniczno-biologicznej oczyszczalni ścieków z chemicznym wspomaganiem usuwania fosforu w Mirkowie przy ul. Bławatnej (zlokalizowanej na działkach nr 11/1 i 12/2 obręb Mirków)”1.

Zgodnie z posiadaną Decyzją, skład ścieków oczyszczonych na wylocie do rowu melioracyjnego R-T nie może przekroczyć niżej podanych wartości:

BZT5 – 25 mg O2/dm3
ChZTCr – 125 mg O2/dm3
zawiesiny ogólne – 35 mg/dm3
azot ogólny – 15 mg/dm3
fosfor ogólny – 2 mg/dm3.

Technologia oczyszczania ścieków

Ścieki trafiające na oczyszczalnię w Mirkowie oczyszczane są dwustopniowo: mechanicznie, a następnie biologicznie. Za mechaniczne usuwanie zanieczyszczeń odpowiadają specjalnie do tego przeznaczone urządzenia, tj. krata gęsta, sito pionowe, sitopiaskownik oraz piaskownik poziomy. W stopniu mechanicznym ze strumienia ścieków usuwane są zanieczyszczenia wleczone (skratki), takie jak szmaty czy resztki żywności, oraz drobnoziarnista frakcja łatwoopadająca, głównie mineralna (piasek).

Technologia biologicznego oczyszczania ścieków oparta jest na trójfazowym osadzie czynnym. Osad czynny to zawiesina z biomasą składającą się głównie z bakterii heterotroficznych i pierwotniaków. W wyniku procesów życiowych mikroorganizmy utleniają związki organiczne zawarte w ściekach. Do życia oraz poprawnego funkcjonowania potrzebują ściśle określonych warunków bytowania, w tym przede wszystkim zapasów tlenu rozpuszczonego. Osad czynny jest zawiesiną złożoną z wielu gatunków mikroorganizmów, która naturalnie występuje w przyrodzie np. w postaci błony biologicznej tworzącej się na kamieniach w potokach górskich. Jednak na oczyszczalni ścieków, w celu intensyfikacji procesów oczyszczania, stężenie biomasy musi być wielokrotnie wyższe.

Wielofazowy osad czynny polega na rozdzieleniu kubatury zbiorników oczyszczalni na wydzielone komory, w których proces oczyszczania prowadzony jest w różnych warunkach. W Mirkowie występują trzy rodzaje komór:

  • defosfatacji – czyli komór beztlenowych, w których zachodzi proces biologicznego usuwania fosforu ze ścieków, poprzez wiązanie go w komórkach mikroorganizmów, które następnie usuwane są z osadem nadmiernym. Oczyszczalnia w Mirkowie wyposażona jest ponadto w stację dozowanie koagulantu (tu: polichlorku glinu), wspomagającego eliminację fosforu ze strumienia ścieków oczyszczonych poprzez strącanie;
  • nitryfikacji – czyli komór tlenowych (napowietrzanych), w których zachodzi proces utleniania biologicznie rozkładalnych związków organicznych przez żyjące w osadzie mikroorganizmy. Ponadto, bakterie nitryfikacyjne odpowiadają za przemiany związków azotu z dopływającego do oczyszczalni w ściekach surowych azotu amonowego (N-NH4) do azotynów (N-NO2), a następnie azotanów (N-NO­­3). Dzięki tym przemianom możliwa jest wzmożona biologiczna redukcja azotu, zachodząca
    w komorach denitryfikacji;
  • denitryfikacji – czyli komór niedotlenionych, w których następuje proces usuwania azotu. Z powodu niedoboru tlenu rozpuszczonego niezbędnego do ich życia, mikroorganizmy zmuszone są pobierać tlen znajdujący się w cząstkach azotu azotanowego (N-NO3). W wyniku tego procesu powstaje azot w postaci gazowej (N2), który ulatnia się do atmosfery, tym samym zostając naturalnie usuniętym ze strumienia ścieków oczyszczonych.

Końcowym punktem oczyszczania ścieków jest oddzielenie osadu czynnego od ścieku oczyszczonego. Zjawisko to zachodzi w zbiornikach zwanych osadnikami wtórnymi w wyniku sedymentacji. Sedymentacja, czyli opadanie osadu na dno, możliwa jest dzięki zachowaniu uspokojonego przepływu w osadnikach. Osiadający w części przydennej osad czynny zawracany jest pompami na początek układu, czyli do komór defosfatacji, by ponownie wykonywać swoją pracę. Tymczasem klarowne ścieki oczyszczone, znajdujące się nad warstwą osadu, odpływają grawitacyjnie kolektorem do odbiornika, czyli sąsiadującego z oczyszczalnią rowu R-T. Pomiar ilości odpływających ścieków realizowany jest za pomocą przepływomierza ultradźwiękowego.

W następstwie oczyszczania ścieków powstają osady ściekowe, będące końcowym odpadem procesu. Osady z oczyszczalni w Mirkowie odwadniane są na prasie taśmowej w celu redukcji ich masy i objętości, a następnie higienizowane za pomocą wapna. Po odwodnieniu i higienizacji osady transportowane są przez wyspecjalizowane przedsiębiorstwo na tereny podlegające rekultywacji.

1 Decyzja Nr 471/2016 wydana przez Starostę Powiatu Wrocławskiego dnia 10 sierpnia 2016 r.